Жайхун илҳомлари

Зулфия туғилган кун

Қиш тўнини ечмасдан,

Эсди баҳор шамоли.

Ҳут  қиличи синмасдан,

Майса очди жамолин.

 

Деразамдан мўралаб,

Яшилланди гул, чечак.

Мен кўк тердим авайлаб,

Сўнгра қурдим ҳалинчак.

 

Қуёш сочар нурини,

Баҳорга йўлдош умрим.

Зулфия туғилган кунни,

Шодлана нишонладим.

 

Ёмғирли кун камалак,

Боғ устида ёй тортди.

Қайнаб чиққан сумалак,

Бўйи ерни уйғотди.

З.АҲМЕДОВА.

 

БАҲОРНИ СОҒИНИБ

Ташқарида эсар изғирин,

Жунжикади юрак қафасда.

Осмонимда кезмоқда булут,

Гўё олам қолгандек тунда...

 

Илтижо-ла кўкка тикилган,

Кўзлар бунда жаласин қуяр.

Дуоларга очилган қўллар,

Қалбдан соғинч, алам тўкилар.

 

Дилда кезар ўй-у хаёллар,

Нелар қилдим, қандай хатолар...

Аллоҳимнинг синовларидан,

Қандай ўтгум, босиб қадамлар.

 

Ташқарида эсар изғирин,

Қалбим эзар алам тўфони.

Қачон келар баҳор...

эсар шабада...

 

Қалдирғочим чуғури,

Тутар айвонни...

Баҳорим.., ёзим...

Кутаман сени

 

Дилда соғинч,

Илҳақлик ила.

Мусичаларим...

Қиш аёзидан

омон чиқсин

Аллоҳим дея...

Гулнора Юсупова.

 

Ўзбек аёли

Мақтагайман покиза ўзбек аёлин,

Ахир кимдан камдир ўзбек аёли?

Майли, бўлсин қўл –  косов, сочи супурги,

Лек қалби пок, вафодор ўзбек аёли.

 

Меҳнатдан бўлса ҳамки, қўллари қадоқ,

Мудом кулар юзлари, кўзлари чақноқ.

Келажак шу қиз-у аёллар-ла порлоқ,

Айтинглар, кимдан камдир ўзбек аёли?

 

Майли, содда бўлсин, дунё кезмасин,

Фарзандидан излар эртасин, дунёсин.

Ерга қаратмас зинҳор элининг юзин,

Айтинглар, кимдан камдир ўзбек аёли?

 

Аёл бўлиб дунёга келмоқ бир синов,

Бу синовни сабр-ла енггангина аёл.

Аёл эмас, фаришта – ўзбек аёли,

Дунёлардан устундир ўзбек аёли.

Лайло Олимова.

 

Юртимда кўклам

Мана кириб келди юртимга кўклам,

Ўзгача тус олди гўёки олам.

Худога етибди наҳотки нолам,

Бунча соғинтирдинг, бунчалар баҳор.

 

Иссиқ нафасингга зордир бу кўнгил,

Гулларинг ҳидидан яшнаяпти дил.

Тоғлар кўз олдимда гўё лолазор,

Бунчалар соғинтирдинг, бунчалар баҳор.

 

Қушлар чуғурлашиб сени қўмсайди,

Қалдирғоч уйлардан сени излайди.

Булутлар соғиниб йиғлайди зор-зор,

Бунчалар соғинтирдинг, бунчалар баҳор!

Света ХУДОЁРОВА.

 

Ватан

Ким англайди бу сўзни,

Билармикан маъносин.

Гўдак очиб кўзларин,

Танирмикан онасин?

 

Осмонда юлдуз чиқар,

Она ерга етолмай.

Соғиниб такрор-такрор,

Ойнинг изидан қолмай.

 

Ер деб аталган дунё

Ватан ҳиссини берар.

Унда оққан дарёлар

Тупроқни ўпиб кўрар.

 

Қир-адирлар ястаниб,

Гўзалликни яратар.

Инсон хурсанд бўлсин деб,

Ер ширин сувга қониб.

 

Азал-азалдан ҳаёт

Тирикларга берилган.

Ўз-ўзига қўшиб от,

Ватан сўзи топилган

 

Узоқ умр кўрганлар

Кўп нарсани билади.

Ер қадрини билганлар

Ватан қадрин билади.

Ўрозбой ТАЖИЕВ.

 

Мен ҳам онаман

Онажоним йўл қарайди,

Келиб қолар болам деб.

Топганини ўзи емай,

Олиб қўяр менга деб.

 

“Болажоним  ея қолгин”,

Дейди менга мўлтираб.

Мен эса бекитаман,  

Ўзим емай, болам деб.

 

Онажоним мен ҳақимда,

Кеча-кундуз ўйласа.

Келиб қолармикан деб,

Йўлларимга  қараса.

 

Мен онамни эмас, балким,

Ўз фарзандим ўйласам.

Бу қандайин сир-синоат,

Тақдир, ёзуқ шундайми?

 

Болам, дея жони ҳалак,

Меҳри уммон аёлнинг.

Онамдан ҳам ортиқми,

Болам менинг, Худойим!

 

Билолмадим кўксимдаги,

Жоним менинг боламми?

Онажоним, онажоним – Бош  эгай пойингизга.

 

Сизга лойиқ бўлолсам,

Ярасам-корингизга,

Энди мен ҳам онаман.

Ширин неварангизга!

Жумагул ЮНУСОВА.

 

Сиздир дунё гўзали

Меҳрингиз адоғи йўқ,

Бунчалар зўрсиз, онам.

Сиздир дунё гўзали,

Гўзалим менинг, онам.

 

Нур таратар юзингиз,

Кулиб турар кўзингиз.

Жон онам-а, жон онам

Бунча ширин сўзингиз.

 

Доим бизни ўйлайсиз,

Эрта-ю кеч, тинмайсиз.

Ширин-шакар невара

Бахтларини кўргайсиз.

 

Юзга киринг онажоним,

Ҳеч қачон бўлманг касал.

Дадам билан ҳали бирга

Қиласиз ҳажга сафар!

Дилдора РАЖАБОВА.

 

Олма

Сарғиш, қизил, яшил ранг,

Олмалар турфа, қаранг.

Олмаларнинг сараси,

Бизнинг боғнинг меваси,

Оғзингда қолар таъми,

Татиб кўр, дўстим, қани.

Оғабек БОЗОРБОЕВ,

16-сонли ИДУМ ўқувчиси.

 

Фасли навбаҳор

Келса баҳор жумла жаҳон,

Кўз-кўз қилар жамолини.

Табиатга ҳам кириб жон,

Сочар ранглар жилосини.

 

Яшил майса ва очилган,

Оппоқ ўрик гуллари.

Дилга илҳом бахш этади,

Баҳорнинг соф еллари.

 

Ризқ-насиба баҳор билан,

Олам гўзал баҳор билан.

Кўнглимдаги хуш наволар,

Сен туфайли, фасли навбаҳор!

Умида ЭРДОШЕВА.

 

Бувижоним

Йўлларимга қараган,

Сочларимни тараган.

Доим бизни ўйлаган,

Меҳрибоним бувижон!

 

Дил сандиғини очган,

Мени деб борин сочган.

Тунлари бедор бўлган,

Жонажоним бувижон!

 

Айтмайди ҳеч ёмон сўз,

“Болажоним тегмасин”  кўз, –

Деб таъкидлар ҳар бир кез

Хушзабоним бувижон!

 

Бизни ўйлаб чиқар кун,

Бизни ўйлаб ботар тун.

Бахтимиз кўрсин бутун,

Меҳнаткашим бувижон!

 

Боғимизнинг боғбони,

Уйимиз  чароғбони.

Кўнгилда йўқ ғубори,

Софдиллигим бувижон!

Зулфизар ЎРОЗБОЕВА,

16-сонли ИДУМ ўқувчиси.

 

ОНАЖОН

Менинг фариштам,

Гўзал, сариштам.

Меҳри бир уммон –

Ғамхўрим онам!

 

Ҳар сўзида маънолар,

Кўзларида меҳр бор.

Юрагида сеҳр бор,

Қувончим онам!

 

Сўзлари дона-дона,

У дунёда ягона.

Сийлар уни Аллоҳим,

Таянчим онам!

 

Қадрига етинг доим,

Қуёшим денг ва Моҳим.

У бордир гўзал олам,

Суянчим онам!

Нозима Шомуродова, 22-сонли мактаб ўқувчиси.

 

Меҳрибоним

Меҳр  бериб ўстирдингиз,

Дилга мадор сўзларингиз.

Қаторимдан кам қилмасдан,

Ҳам авайлаб асрадингиз.

 

Сиз қуёшсиз осмонимда,

Кеча-кундуз посбоним-да.

Меҳр кўшкин яратдингиз,

Ота уйим –  маконимда.

 

Онажоним, омон бўлинг,

Порлоқ қуёш, ойим бўлинг.

Муҳаббати дунёга тенг –

Тошқин дарё, сойим бўлинг.

Муҳаббат ЎРИНБОСАРОВА,

3-сонли мактаб ўқувчиси.

 

Онажоним менинг

Қувонтирган, кулдирган,

Меҳр бериб ўстирган.

Юрагидан жой берган,

Меҳрибон онажоним.

 

Уйимиз фариштаси,

Пазанда, сариштаси.

Удир бахт риштаси,

Меҳрибон онажоним.

Манзура БОТИРОВА, 13-мактаб ўқувчиси.