Adabiyot 02.03.2021 👁 192

Jayxun ilhomlari

TELEFON QURSIN

Muqimiy ustozdan shunday soʻz qolgan:

Shaldiroq, bemaza “aroba qursin”.

Zamonlar oʻzgardi, nolish oʻzgardi,

Telefon, “aroba” barobar qursin!

Avtobus, mashina yo boshqa ulov,

Yoningdan joy olsa, betamiz birov

Koʻz-koʻz qilib qoʻlga oladi darrov.

Betamiz qoʻldagi telefon qursin!

Aytmoqchi gapini qisqaroq qilib,

Oʻtirsa qaniydi, izzatin bilib.

Soatlab vaysaydi baqirib, kulib,

Befahm qoʻldagi telefon qursin!

Mayli, telefon ham kerak aslida,

Lekin ishlatsa-da kerak faslida.

Jonni egovlaydi asab qasdida,

Bemaqsad qoʻldagi telefon qursin!

Telefon simlarin quloqqa ilib,

Dunyoda oʻzini yagona bilib.

Yurishar hayotin xatarli qilib,

Maqtanchoq qoʻldagi telefon qursin!

Telefon oddiy mulk, maqtanmoq nechun,

Bezor boʻlgach dedim: telefon qursin.

Bir zum shirin suhbat, xushxabar uchun,

Yoningda doimo telefon tursin.

Oʻrozali REYIMOV.

OʻTINCh

Besh kun oʻtmay sogʻinib oʻz-oʻzimdan.

Shoshib borar edim uyimiz tomon.

Meni koʻrib nur yogʻardi yuzidan,

Bagʻringizga bosh qoʻyardim, Onajon.

Shunda jussangizni quchib oʻtirib,

Yurakkinam quvvat olardi goʻyo.

Bugun shu lazzatdan mahrumman, afsus,

Meni undan ayirdi yolgʻonchi dunyo...

Yuzim yuvmay turing, achchiq yoshlarim,

Yuragim toʻkayin oppoq qogʻozga.

Bir dam kutib turing, dunyo ishlari,

Dardim yozib olay mayli birozga.

Yana sogʻinaman, qoʻmsayveraman,

Lekin qayerdasiz, munisim – onam?

Yigʻlamay, deyman-u yigʻlayveraman,

Qanisiz, qanisiz, yagonaginam?

Men kimning bagʻriga boshimni qoʻyib,

Bolalik tuygʻusin qayta sezaman?

Yurakdagi qaynoq mehriga choʻmib,

Hayot dengizida erkin suzaman.

Hasadgoʻy kimsalar zimdan tosh otib,

Nogoh dilginamni qilsa yarolar.

Doʻstman, deb yurganlar ketsalar sotib,

Kim meni asraydi qilib duolar?

Sizsiz hayotni hech anglayolmasdim,

Botinmasdim bunday oʻylashga hatto.

Oh bugun... Men bugun shu kunni koʻrdim,

Qanday yashayapman, o, Qodir Xudo?

Gulday goʻzal qilib inson koʻnglini,

Metindan qilibsan lekin bardoshin.

Ezilib-ezilib yigʻlaysan gohi,

Oldingda burching koʻp, koʻtarib boshing.

Yana kelajakka ezgu maqsadlar,

Orzularing uchun tashlaysan qadam.

Koʻnglingni ogʻritar ayriliq, dardlar,

Sen bardosh topasan, borasan bardam.

Mehringizni qoʻmsab yashaymiz har dam,

Sizni sogʻinamiz toki tanda jon.

Qadringizni nurga toʻldiray, Egam,

Joyingiz jannatda boʻlgay, Onajon.

Umr oʻtib borar toshqin, beshafqat,

Osiy boʻlsam kechir, o, buyuk Tangrim.

Mayli, men koʻnaman, oʻtinchim faqat,

Faqat jannatdan qil Onamning oʻrnin.

Manzura SULTONOVA,

44-sonli maktab oʻqituvchisi.

BOBUR MONOLOGI

Ey, charxi dun, ne savdolar solding mening boshima,

Shodliklarim gʻarq boʻlmishdir koʻzdan oqqan yoshima,

Oʻz doʻstlarim ogʻu solmish fitna birlan oshima,

Andijonim qoldi mening, anda jonim qolmishdur.

Taqdir hukmi Hind sorigʻa qildi meni ravona,

Oʻzga elda shohdurman men, gʻulomlarim parvona,

Lek dilimning dardlariga topolmamdur hech chora,

Andijonim qoldi mening, anda jonim qolmishdur.

Otajonim ot choptirgan qir-adirlar qaydadur,

Onajonim alla aytgan hur manzillar qaydadur,

Birga-birga oʻynab-oʻsgan qadrdonlar qaydadur,

Andijonim qoldi mening, anda jonim qolmishdur.

Vatanimning tuprogʻini koʻzga surtsam qaniydi,

Buzrukvorim izlarini tavof qilsam qaniydi,

Qadrdonlar ruxsorini bir bor koʻrsam qaniydi,

Andijonim qoldi mening, anda jonim qolmishdur.

Ey,charxi dun, ne savdolar solding mening boshima...

Shirin OʻROZIMBETOVA,

6-sonli maktabning ona tili va

adabiyot fani oʻqituvchisi.

Yangi yil arafasidagi oʻylarim

Kirib keldi yangi yil,

Quvonchlarga toʻldi dil.

Farzandlar quvonchidan,

Shodlanib ketdi koʻngil.

Uy toʻrida bezanib,

Nur sochadi archamiz.

Archamizni bezashga,

Urinibmiz barchamiz.

Yangi yil keldi debon,

Shod, xursand boʻlganda dil.

Nahot bir kun oʻtdi deb,

Qalqib ketdi bu koʻngil.

Ortda qoldi eski yil,

Deb quvonib yuramiz.

Lek umrdan bir kunning,

Oʻtganini bilmaymiz.

Hayot varaqlaridan,

Bir kun bugun yirtildi.

Endi esa umrdan,

Ayting, necha kun qoldi?

Buni bizlar bilmaymiz,

Qodir Alloh biladi.

Soatning soniyasi,

Hamon olgʻa yuradi.

Qancha umr koʻrsak ham,

Inson boʻlib yurgaymiz.

Oʻtar vaqtda dunyodan,

Iymon bilan ketgaymiz.

El-yurtimiz, doʻstlarim,

Yaxshi inson, degaylar.

Yaxshi amallarimni,

Aytib-aytib yurgaylar.

Yomon edi, demakdan,

Alloh oʻzi asrasin.

Tilagim, yurtdoshlarim,

Qodir egam qoʻllasin.

Gulchehra OTABOYeVA.

KET, DEDING...

Ket, deding, ketdim ortga qaramay,

Nimaga yana sen izlayverasan?

Doʻstlarim aytdiki, menga sezdirmay,

Ortimdan soyadek yurgan emishsan.

Seni unutmoqqa yetarmi umrim,

Tolening yuborgan bizga hukmi bu.

Qaniydi, men seni baxtli qilolsam,

Yagona tilagim, muhabbatim shu!

Qalbimning toʻrida ardoqlab keldim,

Senga boʻlgan sevgim – muhabbatimni.

Koʻzingning yoshlarin artsa-da qoʻlim,

Bir ilinj ichida bedor yashadim...

Raʼno AVAZMURODOVA,

38-sonli maktab oʻqituvchisi.

BAHOR KELDI

Yerdagi muzlar erib,

Gul-maysalar ochilib.

Dilga quvonchlar toʻlib,

Elimga bahor keldi.

Chavandozlar chopib ot,

Chiqdi uloq oʻyinga.

Tirilganday Kayqubod,

Koʻngil toʻldi qoʻshiqqa.

Odamlar birgalashib,

Hasharlarga chiqishdi,

Bolalar quvonishib,

Gul tergani chiqishdi.

Jazira BOZORBOYeVA,

3-sonli maktab oʻquvchisi.

BAHOR

Qorlar erib, tabiat.

Oʻzgartirar libosin.

Elchi boʻlib boychechak,

Taratadi, iforin.

Qushchalar chugʻurlashib.

Ajib qoʻshiq kuylaydi.

Gulga qoʻnib arilar.

Asal yigʻib yayraydi.

Mavj urib oqar yana,

Muzlari erib anhor.

Oʻlkamga esa takror,

Hukmron boʻlar bahor!

Zarnigor RAJABOVA.

Koʻksimdagi yurak