Keldi chin nurli davron

(Qasida)
“Ishonchim bor, Vatan, bir kun,
kelar chin nurli davroning”
Erkin Vohidov.

Togʻlar  tomon solingan soʻqmoqlarda izim bor,
Daryolarga qoʻshilgan irmoqlarda  sozim bor.
Sozimning jarangidan taralgan hur soʻzim bor:
Soʻzim budir, Ona Yurt, jonimga ekdim seni,
Bolajonim, desang bas, Onajon – Vatan, meni!

Chaqirtoshlar tovonim tilganda “voh”, demadim,
Kezib choʻl, biyoboning quvroq giyoh koʻrmadim.
Tuz boʻhron toʻrt tomonim, “bu ne hol, oh”, demadim,
Shunchalar latif, xoksor, mehribon koʻrdim seni,
Ogʻirimni yelkalab, asrading Vatan, meni!

Purviqor togʻlaringday yuksalganda yuraklar,
Nasib etdi beklarday, oʻz yerimda yurmaklar,
Har shahr-u chorbogʻingda davr-u davron surmaklar...
Bu dunyo ayvonida mardona koʻrdim seni –
Oppoq, oydin yoʻllarga shaylading Vatan, meni!

Qayon boqsam oʻzgarish – ezgu ishlar pallasi,
Har onda yangilanish – yangi “yoʻl xaritasi”.
Xaritada yoʻq yanglish – ayon xalqning ertasi,
Tildan tushmas shukrona! Koʻrdim ulugʻ imkonni –
Taraqqiy etayotgan Yangi Oʻzbekistonni!

Koʻz yetgan joy guluzor, obodon mahallalar,
Tinmagay shom-u sahar kuy, qoʻshiq va yallalar.
Toʻrtta fasl betakror sepin yoygan pallalar,
Poylaringga toʻkilib, otam, deb suydim seni,
Shul mehrdan qoʻymasin Yaratgan egam meni!

Yer-u osmon saylgoh, xushxonlar sayrondadur,
Yulduzlar tunga panoh, oy tongga salomdadir.
Rizqqa toʻla dala, bogʻ, har koʻngil oromdadir,
Haq, hidoyat yoʻlida sobit koʻrdim elimni –
Oʻzingdan uzmagayman aslo Vatan, dilimni!

Oʻttiz yillik dovondan oshgan mard-i maydonim,
Mustahkam ildizlardan quvvat olgan arkonim.
Taraqqiyot mavjidan orolangan davronim,
Koʻzlarimga toʻtiyo, tabarruk etgum seni –
Mehrigiyoh bagʻringdan qoʻymasin Vatan, meni!

Toʻrtta faslga monand naqshlangan koshonam,
Yelkalarin yagʻrida bars qishlagan afsonam.
Bedov otlar maydonda, chars, kishnagan ostonam,
Oriyati, gʻururi hech sinmagan qudratim –
Koʻkragimni tik tutgan, bukilmagan qurbatim!

Vatan! Keldi davroning, bagʻringda erkin qushman,
Istiqlol – charogʻboning, kim uchundir men tushman.
Chamanzor toʻrt tomoning – chamaningdan unmishman,
Gul-u gulzor ichinda sarviqad koʻrdim seni –
Sarv-u gullaring aro mohiroʻy etding meni!

Mamnunman, tonglarimda, har kunimda halovat,
Doʻst-yoron yonlarimda, tilda shukr – qiroat.
Fayziyob davralarda bir mehrli harorat –
Xalq-u Vatan bir jon-tan, kelib chin nurli davron –
Bugun ulugʻ toʻyxona jonajon Oʻzbekiston!

Robiya Yoʻldosheva.