Оила – жамият таянчи ва маънавият бешигидир

Инсон ҳаётининг энг муҳим қисми, жамиятнинг кичик бўғини, ижтимоий-маданий тизимнинг асоси – бу оиладир. Ҳар бир инсоннинг шаклланиши, ҳаётда ўз ўрнини топиши, эл-юрт ҳурматига сазовор бўлиши аввало у улғаядиган оиладаги муҳитга боғлиқ. Чунки айнан оила – бу ҳаётнинг давомийлигини таъминловчи шахс камол топадиган макондир. Унда миллий маданият, урф-одатлар, ахлоқий қадриятлар асраб-авайланади, авлоддан-авлодга ўтади. Шунинг учун ҳам оила бекорга жамиятнинг кичик модели деб аталмайди. Жамиятда бўлгани каби, унда ҳам ўз раҳбари, масъул аъзолари ва ўзаро вазифалар тақсимоти мавжуд.

Оила – инсон тарбиясининг илк маскани саналади. Бу масканда болада шаклланиши лозим бўлган барча инсоний жиҳатлар, ахлоқий фазилатлар, қадриятлар ва дунёқараш тарбияланади. Оила – ҳаёт мактаби ҳисобланади. Шу боис, оилавий тарбия масаласида хато ва камчиликларга йўл қўймаслик учун ҳар бир хонадонда маънавий муҳит ўзаро ҳурмат, ахлоқ-одоб ва инсоний муносабатлар асосида шаклланиши айни муддаодир.

Маълумки, соғлом ва мустаҳкам оила пойдевори турмуш қурмоқчи бўлган йигит ва қизнинг бир-бирига муносиб экани билан белгиланади. Бўлажак ота-онанинг саломатлиги, насл-насаби, дунёқараши, ахлоқий қарашларининг уйғунлиги, энг муҳими, турмуш қуришга ҳар томонлама тайёрлиги фарзанд тарбиясида ҳал қилувчи аҳамият касб этади. Соҳибқирон Амир Темурнинг ўғил уйлантиришдан тортиб, набираларини тарбиялашгача шахсан ўзи алоҳида эътибор бергани бежиз эмас.

Ҳар қандай давлатнинг куч-қудрати – соғлом фикрли, билимли, Ватан ва халқ тақдирига бефарқ бўлмаган, маънавий баркамол фарзандлар билан ўлчанади. Айниқса, биз мансуб бўлган Шарқ халқлари учун оила шаъни ва обрўсини асраш, уни ҳар қандай хавф-хатардан ҳимоя қилиш ҳар бир аъзонинг нафақат бурчи, балки муқаддас қарзидир. “Оила – муқаддас даргоҳ” деган ибора замирида айнан шу юксак маънавият, шаън ва орият ётади.

Юртимизда оила институтини мустаҳкамлаш борасида кенг кўламли ислоҳотлар амалга оширилмоқда. Оила мустаҳкамлиги кўплаб омилларга боғлиқ бўлиб, аввало, ҳар бир хонадон моддий жиҳатдан таъминланган бўлиши зарур. Бунинг учун эса оила масъуллари ўз касби ва салоҳиятига мос меҳнат қилиши, фарзандларининг фаровон ҳаётини таъминлашга ҳаракат қилиши лозим. Шунингдек, оила барқарорлиги ундаги маънавий муҳитга ҳам чамбарчас боғлиқ. Бу муҳитнинг соғлом бўлиши учун юртимизда катта ишлар амалга оширилмоқда. Мактабгача таълим муассасалари, умумтаълим мактаблари, спорт иншоотлари, маданият ва санъат марказлари болаларнинг баркамол шахс сифатида вояга етишида муҳим ўрин тутмоқда.

Бахт-саодатни фақат бойлик ва мол-дунё билан боғлаш тўғри эмас. Ахлоқли, билимли, меҳнатсевар, имон-эътиқодли фарзанд нафақат ота-онанинг, балки бутун жамиятнинг бебаҳо бойлигидир. Демак, шахс камолоти оила муҳитига, ундаги тарбия услубига, ота-онанинг ўз вазифаларига қандай муносабатда бўлишига бевосита боғлиқ. Хонадондаги ҳар бир аъзонинг ўз бурчига масъулият билан ёндашуви – оиланинг мустаҳкамлигига, натижада эса жамият барқарорлиги ва фаровонлигига олиб келадиган муҳим омилдир.

Ҳабиба Кушаева, 67-сонли мактабнинг она тили ва адабиёт фани ўқитувчиси.

Фото - gov.uz