ЭЛ ДИЛИДА НОМИ АЗИЗ АЗИМБОЙ
Азимбой Хўжақов. Нигоҳлари теран, истарали, қадди-қомати келишган бу йигитни нафақат ўзи туғилиб-ўсган "Тош қалъа” маҳалласи аҳли, балки туманимизда кўпчилик яхши танирди. Табиатан соддадил, атрофидагиларга меҳрибон ва очиқкўнгил бўлган Азимбой ўқувчилик пайтидаёқ устозларининг назарига тушган, барча фанларни ҳайрон қоларли даражада тез ва пухта ўзлаштирар, мактабда фақат "аъло” баҳоларга ўқирди.
Овулдаги 34-сонли мактабни муваффақиятли тугатган Азимбой Хўжақов Бердақ номидаги Қорақалпоқ давлат Университетининг иқтисод факультетига ўқишга кирди. Университет таҳсили даврида ўзининг эпчиллиги, қатъиятлилиги, чет тилларни ўзлаштиришдаги алоҳида қобилияти билан ажралиб турган Азимбой Университет битирувчилари тақсимот комиссияси тавсияси билан туман ички ишлар бўлимига ишга жойлашди.
У дастлаб Қиличбой овул фуқаролар йиғини милиция таянч пунктида вояга етмаганлар билан ишлаш бўйича нозир сифатида ўз иш фаолиятини бошлади.
– "Билимимни оширишим керак”, – деб кун-у тун қўлидан китоб тушмасди, – эслайди Азимбойнинг акаси, "Тошқалъа” МФЙ масъул котиби Сафарбой ака Хўжақов. – Олий маълумот олдинг-ку, – дердим ҳайрон бўлиб.
– Ака, яна ўқийман, ҳуқуқшунослик йўналиши бўйича, –дерди у қатъият билан.
Азимбой Хўжақов ўқиб-изланишдан чарчамайдиган йигит эди. У бир вақтнинг ўзида "Намуна” МФЙ профилактика нозири вазифаси-да ишлаб юриб, ҚДУнинг ҳуқуқшунослик факультети сиртқи бўлимини муваффақиятли тугатди. Бахтли оила соҳиби бўлди. Умр йўлдоши Назокатхон билан ота-оналик бахтига етишди. Эл-юрт, касбдошлари орасида ҳурмат-эътибор қозонди. Лекин... Ҳаётнинг инсон хоҳиш-иродасига бўйсунмайдиган бешафқат қонуни олдида барча ожиз...
Ўша куни хизмат вазифасини адо этаётган Азимбой Хўжақовнинг йўл четида турган машинасига ёшларнинг "тўй сайли” ("гулянка”) деб аталмиш маросимида иштирок этаётган бошқа бир машина келиб урилди...
2003 йилнинг 3 октябрь куни оғир аҳволда шифохонага тушган эл-юрт осойишталиги посбони Азимбой Хўжақов ўн беш кун давомида ўлим билан олишиб, 30 ёшида ҳаётдан кўз юмди.
Олти нафар Алпомиш ўғлон ва бир қизни камолга етказган онаизор Норгул момо "Болам!” деб бўзлаганида бутун Қиличбой аҳли айрилиқдан зир титради. Эндигина тили чиқаётган ўғли Давронбек дадасини излаб-излаб тополмагач, амаки-ю боболарига бағир босди. Дадасидай алпқомат бўлиб улғайди. 14 йилдирки, Азимбойнинг хотирасини қалб кўшкида эъзозлаб яшаётган рафиқаси Назокат, Азимбойни яхши кўрадиган эл-элат, унинг касбдошлари-ю, ошна, ёр-дўстлари ҳар гал Хотира ва қадрлаш кунида Хўжақовлар хонадонига келишиб, Азимбой Хўжақовнинг қисқагина умри давомида эл-юрт осойишталиги, фаровонлиги йўлида қилган эзгу ишларини ёдга оладилар.
Кимдир ҳаётда 80-100 йил умр кўради. Лекин у дунёдан ўтганидан сўнг атрофидагилар жуда тез унутиб юборади. Чунки бундайлар ўз қобиғига ўралган, ўз "мен”идан нарини кўролмайдиган инсонлардир. Бироқ шундай инсонлар борки, худди бир чақмоқ умричалик ҳаёт кечирса-да, унинг номи ҳамиша эл-юрт қалбида азиз, тилларидан тушмайди. Азимбой Хўжақов ана шундай – исми ҳам, эзгу ишлари ҳам эл-юрт юрагига ўчмас нур каби ёзилган осойишталик посбони эди.
Робия ЙЎЛДОШЕВА.
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
