ҲАР БИР СЎЗИ ВА ИШИ ИБРАТ МАКТАБИ ЭДИ

Биз яшаётган заминда кўп яхши инсонларнинг табаррук излари қолган. Бу изларда бетакрор ҳаёт мактаби таҳсиллари бор, элим, юртим, деган кўнгилларнинг меҳр тафтлари бор. Таъбир жоиз бўлса, туманимизнинг собиқ ҳокими, Қорақалпоғистон Республикасида хизмат кўрсатган иқтисодчи, иқтисод фанлари номзоди Ражаббой Йўлдашевнинг ҳаёт йўлида, бу инсон қадами етган ҳар бир қарич ерда умрларга татигулик мазмунлар, эл-юрт турмушини яшнатиб юборадиган эзгуликлар, моҳиятлар қолди.

Мен баъзан инсон қадр-қиммати ҳақида ўйлаганим-да, ҳамиша Ражаббой Йўлдашевнинг ҳаётини ўзимга ибрат сифатида қабул қиламан, бу инсон ҳаёти билан боғлиқ ҳар бир ишдан эзгуликлар топаман.

Ҳақиқатан ҳам Ражаббой Йўлдашев қаерда, қандай вазифада ишлашидан қатъий назар, энг аввало ўз халқи қадр-қимматини, она Ватан манфаатини ҳамиша баланд тутиб яшади. Бу инсондаги ишчанлик, янгиликларни тез ўзлаштириб олиш, ҳар қандай шароитда ҳам вазиятдан чиқа билиш фазилати ҳавас қиларли даражада эди.

Халқ депутатлари туман Кенгаши ижороия қўмитаси раиси сифатида ишлаган даврларида дилидаги бир орзусини қайта-қайта такрорлаб туришлари ҳеч эсимдан чиқмайди.

– Йигитлар, – дердилар доим, – бизга ишониб берилган амал – бу рағбат ёки  манфаат эмас, бу амал ортида халқ турибди, ана шу халқ тинчлиги, фаровонлиги йўлида сафарбар эканлигимизни унутишга ҳаққимиз йўқ. Ҳали шундай кунлар келадики, раҳбарлар учун эл-юртга хизмат қилиш – шон-шараф даражасига кўтарилади. Халқ билан бирга бўлайлик!

Қаранг, худди бугунги даврни у киши 25-30 йиллар олдин кўриб, ҳис қилгандек фикр юритардилар.

Мен Ражаббой Йўлдашев билан жуда кўп йиллар ҳамжиҳатликда ишлаганман. У кишининг аграр соҳани ривожлантириш борасидаги қимматли фикрлари, фермерлар билан соҳа ривожига оид суҳбатлари, соғликни сақлаш, халқ таълими, маданий-маиший ва коммунал соҳалар бўйича билдирган фикрлари, ҳатто туман матбуотини замон талаблари даражасига кўтариш бўйича олиб борган ислоҳотлари – қўйингки, Амударё туманининг бугунги тараққиёт омилларининг барчаси катта бир асарга жо бўлгулик эди.

Ражаббой Йўлдашев ёшлар ҳаёти билан шахсан ўзлари қизиқиб, ўзлари шуғулланар эдилар. Спортда, санъат ва илм-фанда юқори натижаларга эришган ёшлар билан учрашиб, уларнинг ҳар бири билан алоҳида суҳбатлашар, ютуқларидан қувониб, муаммоларини ҳал этишга кўмаклашарди.

У кўпдан-кўп масалаларни олдиндан кўра билиш қобилияти туфайли осон ҳал эта оларди, муаммолар ечимини топиш учун аввалдан замин яратар, ҳеч бир ишни пала-партиш, шунчаки бажармас эди. Қандай вазиятда бўлмасин, қўл ураётган ишининг оқибатини чуқур ўйлаб, таҳлил қилар, туманга, халққа келгусида қандай наф келтиришини албатта, ҳисобга оларди.

Шуни чуқур мамнуният билан қайд этаманки, бу инсон туман раҳбари сифатида ҳар бир соҳада тизимли иш жараёнини ташкил этди, ўз ишининг жонкуярлари бўлган кадрларни тайёрлади ва жой-жойига қўйди. Унинг аграр соҳада яратган ўзига хос тажриба мактаби соҳани Республика миқёсида янги тараққиёт босқичига олиб чиқди.

Ражаббой Йўлдашев ўзига хос кўркам салобат, юксак ақл-идрок соҳиби эди. Раҳбар сифатида талабчан ва қаттиққўл, кадрлар билан ишлашиш борасида ўта зийрак, билимдон ва кенгфеълли эди. У киши инсон сифатида ниҳоятда бағрикенг, очиқкўнгил, оддий халқ вакили эди. Назаримда раҳбар шахси учун зарур барча хислатлар ана шу фидойи инсоннинг феълида мужассамлашган ва юксак ахлоқий сифатлар соҳиби эдилар.

Мен бу  инсон билан узоқ йиллар бирга ишлашиш жараёнида шу нарсага гувоҳ бўлганманки, Ражаббой Йўлдашев Амударё эли, Қорақалпоғистон халқи учун жонини аямай, ҳузур-ҳаловатини унутиб ишлади. Бири-биридан сўлим намунали қишлоқлар, ҳашаматли  коллеж ва мактаблар, академик лицей, маданий-маиший иншоотлар, замонавий ишлаб чиқариш объектлари, равон йўллар қурилишлари тепасида ўзи турди. Ерга чигит экилган кундан то пахта ҳосили йиғиб-териб олингунга қадар деҳқонлар билан биргаликда дала кезди. Бир неча марта Қорақалпоғистон Республикаси Жўқорғи Кенгеси депутати, Ўзбекистон Республикаси Олий Мажлиси депутати сифатида халқ ҳаётига оид долзарб масалаларни дадил кўтариб чиқди ва бу масалалар ечими юзасидан қонуний асослар яратилишига жуда катта ҳисса қўшди.

Лекин афсуски, ҳаётнинг биз инсонлар  хоҳиш-иродасига бўйсунмайдиган қонунлари олдида барчамиз ожизмиз. Умрининг сўнгги кунларида ҳам Ражаббой Йўлдашев вужудидаги оғир касалликни писанд қилмай, азиз халқи учун яна бир эзгу ишни амалга оширди. Амударё устига темир-бетон конструкцияли кўприк қуриш лойиҳасини келгуси йилларнинг манзилли дастурига киритди.

То сўнгги  нафасигача Амударё туманимизнинг келажаги, халқимиз фаровонлиги ҳақида қайғуриб, эл-юрт манфаатини ҳатто ширин ҳаётидан ҳам устун қўйиб яшаган бу азиз инсон умрининг ҳар бир лаҳзаси биз учун, туманимиз ёшлари учун ҳақиқий ибрат ва яна ибрат мактаби бўлиб қолаверади. Ражаббой Йўлдашев ҳар бир амударёликнинг қалбида ўз номи билан боғлиқ эзгу ишларда, халқимизнинг обод ва фаровон турмуш тарзида, бири-биридан гўзал намунали қишлоқлар қиёфасида, ҳар бир нурли тонгимизда ҳамиша биз билан яшайверади.

Рустам РЎЗМЕТОВ,

меҳнат фахрийси.