ЎТГАН КУНЛАРГА БИР НАЗАР...
Инсон вақт ўтиб, нафақа ёшига етганда, ўтмишига бир назар ташлаб, болалик, ёшлик, қариликнинг илк даврларини эсга олади. Яқин қариндошлар, ота-она, қўшнилар, ошна, ёр-дўстлар билан кечган умр йўлларини хотирлайди.
Вақт ўтиши билан инсон кўп нарсага эътибор берар экан. Ҳаётдаги баъзи бир ютуқлар, ғалабалар, камчиликлар хаёл кўзгусида жонланиб, айниқса, талабалик "олтин давр”ини жуда ҳам кўмсар экан инсон.
Мен 1952 йил 19 октябрда туғилдим. 1975 йилда ўша пайтдаги ҚДПИ жисмоний тарбия факультетини муваффақиятли тугатдим. Спортнинг волейбол тури бўйича 1966, 67-, 68-, 71-йилларда Қорақалпоғистон Республикаси ўқувчилар спартакиадаси чемпиони бўлдим. 1973 йил Ўзбекистон Республикаси ёшлар биринчилигида кумуш медаль совриндори, 1973 йил Ўзбекистон Республикаси спартакиадаси иккинчи ўрин соҳиби бўлдим. Устозларим Рустам ака Юлдошев ва Кулаков Юрий Ивановичдан чексиз миннатдорман!
Спортда, ҳаётда эришган барча ютуқларим учун устозларим ва раҳматли ота-онамга қалбимда чексиз ҳурмат ва эҳтиром билан яшайман.
Халқимизда "ҳовли олма, қўшни ол”, деган ажойиб ҳикмат бор. Мен умр йўлдошим Шукуржон билан "Бойовул” маҳалласига кўчиб ўтган кунимиздан бошлаб, мени яхши қўшниларга ҳамроҳ қилган тақдиримдан миннатдорман. Чунки ҳаётимдаги яхши-ёмон кунларимда (ёмон кунлар ҳеч қачон бўлмасин!) жондек азиз қўшниларим менга қўл-қанот бўлиб келишади. Биз маҳалламизнинг фидойи инсонлари (Аллоҳ раҳматига олган бўлсин!) – Шомурод оға Эрнафасов, Тўлғон опа, Гулчеҳрахон опалар, Неъмат ва Амин акалар, машиналар устаси Озод ака, ҳар доим узоғимизни яқин, оғиримизни енгил қилишга интилиб тургувчи шофёр Тўлибой ва Ҳамза акалар, Давлатбой ака Камолов, иккинчи жаҳон уруши иштирокчиси Зина опа, Исмоил ака Юсупов, Жумабой Қурбонов, Ҳайитбой оға, сўзлари ширин, меҳрибон Оймон ва Гавҳар опалардан ҳаёт илмини, ўзбекона тутумларни, меҳр-оқибат ва тотувликда яшаш илмини ўргандик.
Баъзан оила ва ҳаёт ташвишларидан чарчаб, ҳорғин кайфиятда юрган пайтларимда ана шу улуғ инсонлар бир оғизгина ширин сўзлари билан менинг кўнглимни тоғдай кўтариб юборишганларини эсласам, ҳақиқатан ҳам қариндошдай меҳрлари жонимга туташ инсонлар, ҳаёт қийинчиликларини, синовларини мардона енгиб ўтишим-да аҳил ва иноқ қўшниларим, ҳеш-ақраболарим – яқинларимнинг ўрни нақадар катта эканлигини ҳис этаман.
Яхши замонлар келди, азизлар! Яйраб ишлайдиган, ҳузур қилиб, янгиликлар сари интилиб яшайдиган, ҳалол меҳнат қилган киши қадр топадиган давр бу! Президентимиз Ш.М.Мирзиёев раҳбарлигида амалга оширилаётган ислоҳотлар туфайли ҳаётимизга кириб келаётган чиройли ўзгаришлар, Қорақалпоғистон ва туманимиз миқёсидаги юксалишлар кишининг қалбига фахр ва завқ бағишлайди. Шулар ҳақида ўйларканман, яна ёшлигимга қайтгим, Ўзбекистон мустақиллигини мустаҳкамлаш йўлидаги эзгу ишларда жасорат ва матонат кўрсатиб ишлагим келади, дилимда ҳозирги ёшларга ҳавас уйғонади ва:
– Тўлиб-тошиб, ҳаётдан завқ олиб яшанг, болаларим! Ўқинг, юксак илм чўққиларини забт этинг! Зеро, сиз ёшларнинг энг улуғ матлабингиз шудир, сизни она Ватан қўллаб, она Ватан кутмоқда! – дейман.
Бахтиёр РАЖАБОВ,
спорт таълими фахрийси, "Бойовул” маҳалласи.
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
