KOʻNGIL TUGʻYoNLARI

Ona tilim

Bir kalom bor lisonimizda,

Koʻngli choʻkkan takror etadi.

Kelajak bor imkonimizda –

"Bu kunlar ham oʻtib ketadi”.

Bu kalomni aytar tumonat,

Davlatmandni gʻamgin etadi.

Boylik, davlat balki omonat –

"Bu kunlar ham oʻtib ketadi”.

Ona tilim!

Qanchalar boysan!

Bilgan sayin oshadi hayrat.

Axir koʻring – bitta jumlada,

Qancha maʼno, mazmun qatma-qat.

Bu tabarruk, purmaʼno lison,

Yaratgandan bizlarga inʼom.

Ona tilim bor ekan mudom,

Nufuz topar oʻzbek degan nom.

Ahmad NAFASOV.

QUTLOV

Vatanim, bagʻringda dunyoga keldim,

Mehrli goʻshangda ulgʻaydim, undim.

Qirlaringda sezdim tiriklik vasfin

Vatanim, muborak aziz ayyoming.

Gullayvergin, quyoshli oʻlkam,

Mustaqil yurtim naqadar koʻrkam.

Yuksalgin, yasharsin har qadaming,

Vatanim, muborak aziz ayyoming!

Yulduz MADADOVA, 44-sonli maktabning 8-sinf oʻquvchisi.

Tabdirkorlik haqida ertak

Juda qadim zamonda

Bir kambagʻal bor ekan.

Mol-u mulki juda oz,

Burda nonga zor ekan.

Xotini ham gohida

Uni koyib qoʻyarkan.

Ishlab non topgan kuni

Olqishlarkan – suyarkan.

Ikki oʻgʻil, ikki qiz

Hali ancha yosh ekan.

Boy uyiga xizmatga

Borsa: "bular yosh”, derkan.

Shundan, ishga oʻzi-yu

Xotini borar ekan.

Bir oylik mehnatiga

Toʻrt chaqa olar ekan.

Shu taxlitda yillar ham

Gʻiz-gʻiz oʻtaveribdi.

Farzandlari voyaga

Bir-bir yetaveribdi.

Boylarning eshigida

Ishlab pul topishibdi.

Er-xotin tandir qurib,

Uyda non yopishibdi.

Bora-bora "Zoʻr nonvoy”

degan nomni olibdi.

Hunari orqasidan

Rosa boyib qolibdi.

Farzandlar ham nonvoylik

Kasbini egallabdi.

Baxt-u omad otini

Tutishib egarlabdi.

Oʻgʻillar ulgʻayibdi,

Qizlar tegibdi erga.

Ijaraga yer olib,

Aylanibdi fermerga!

Mulkdorlarning safidan

Oʻz oʻrnin olishibdi.

Hatto toʻrt farzandiga

Uy-joylar solishibdi.

"Mehnatning tagi rohat”

Degan maqol toʻqibdi.

Ulardan qolgan avlod

Olqish, tahsin oʻqibdi.

Rivoyatning maʼnosi:

Kim tadbirkor – kam boʻlmas.

Yurmas boshqa yurtlarda

Koʻzlari hech nam boʻlmas.

Saʼdulla XOʻJANIYoZOV, Qoraqalpogʻistonda xizmat koʻrsatgan jurnalist.

Ota-ona

Ota-ona yuragi va bagʻri giryon,

Seni deb oʻzlarin urarlar har yon.

Qarigan chogʻida boʻlmasin sarson,

Qadrlang, doʻstlarim, ota-onani.

Oltin-kumush bilan koʻmib qoʻysang ham,

Keksalik balosi boshin qilar xam,

Eʼtibor berdingmi – koʻzlarida nam,

Qadrlang, doʻstlarim ota-onani.

Ularga darkormas sendan boshqasi,

Sen oʻzing jigardan ungan parchasi.

Kerakmas oʻzingdan boshqa barchasi,

Qadrlang, doʻstlarim ota-onani.

Sening uchun kerak bugun martaba,

Balki ketib qolar ular ertaga.

Afsuslar chekmagin deyman men yana,

Qadrlang, doʻstlarim, ota-onani.

Oʻtsalar yuzta qoʻy soʻymoq ne darkor,

Tiriklik chogʻida siylangiz bir bor.

Odamlar oldida boʻlsangiz sardor,

Qadrlang, doʻstlarim, ota-onani.

Farhod bu soʻzlarni oldi hayotdan,

Ham oʻqib, oʻrgandi ilm-u bayotdan.

Koʻrdi va oʻrgandi yaqin-u yotdan,

Qadrlang, doʻstlarim, ota-onani.

Farhod AVEZOV.

Vatanim

Shafaqlari yonib uygʻonar quyosh,

Nurga oʻrar ilhomlarimni.

Yogʻdusida ulashar otash,

Bizdan boshlab salomlarini,

Bu – mening Vatanim,

Bu – sening Vataning!

Bol bulogʻi, zumrad bogʻlari,

Tuprogʻida kuladi chaman.

Xazinadir olmos togʻlari,

Fazolarga magʻrur uchaman,

Bu – mening Vatanim,

Bu – sening Vataning!

Paxtazorda oltin tolalar,

Qalb rishtasi, doʻstlik iplari,

Kundek kulib, yonib tovlanar,

Jilo aylab toʻyning seplari,

Bu – mening Vatanim,

Bu – sening Vataning!

Zargar elim, mehmonnavozim,

Sevgi qurgan koʻrkam koshonam.

Jaranglaydi mening ovozim,

Aziz onam, qutlugʻ ostonam,

Bu – mening Vatanim,

Bu – sening Vataning!