JANNATMAKON YuRTDA MEHNAT QILISh HAM BAXT

(Bizning suhbat)

Ayol zoti oʻz nomi bilan nozik xilqat, gʻamxoʻrlikka, mehr-eʼtiborga tashna va shu barobarida ahli oilasiga, atrofidagilarga fidoyi qilib yaratilgan. Ayol nafaqat oʻz xonadonini qalb qoʻri ila  obod etguvchi, balki, jamiyat ravnaqiga ham taʼsir etuvchi mislsiz qudratga egadir.

Mamlakatimiz Birinchi Prezidenti I.Karimov "Bir ayol oʻz xonadonining tinch-totuvligini taʼminlab, farzandlarini oqil va kuchli qilib voyaga yetkazsa, bu – uning mustaqilligimizni mustahkamlashga, Vatanimiz taraqqiyotiga qoʻshgan ulkan hissasi boʻladi”, degan edilar. Yurtimizning ayollari bekalik, onalik masʼuliyatini ado etish bilan bir qatorda turli jabhalarda namuna  boʻlib mehnat qilishayotgani ham ayni haqiqat.

Chor-atrofimizda oʻz hayot yoʻli, mehnat faoliyati bilan bugungiday dorilomon kunlarga yetishimizga munosib hissa qoʻshgan ayollar juda koʻp.

Mustaqilligimizning 26 yilligini munosib kutib olish va nishonlash uchun qizgʻin hozirlik koʻrilayotgan kunlarda ularning ayrimlari bilan uchrashib, totalitar tuzum  bilan bugunimizning farqi, bugungiday farovon kunlarning qadr-qimmati, ayollarga yaratilayotgan imkoniyatlar haqida suhbatlashdik.

Oʻgʻiljon Yoqubova, Mangʻit shahri, Yangiobod mahallasi:

– Men yetmish yosh ostonasidaman. 27 yoshimdan maktab direktori, qishloq kengashi raisi, ijroqoʻm raisi oʻrinbosari, hokim muovini, siyosiy partiya tuman Kengashi raisi kabi masʼuliyatli lavozimlarda ishladim.

Odamlarning ogʻirini yengil qilishga harakat qilib, odamlarga qayishib ishlash totalitar tuzum davrida juda qiyin edi. Maʼmuriy buyruqbozlik avj olgan soʻnggi yillar ayniqsa, ogʻir kechdi. Yuqoridan kelgan topshiriq, u bizning turmush tarzimizga toʻgʻri keladimi, yoʻqmi, baribir bajarish talab etilardi.

Shularni oʻylasam, bugungiday, davlatimiz rahbaridan tortib, quyi boʻgʻin rahbarlarigacha oddiy xalq bilan uchrashib, xonadonlarida boʻlib, turmushini oʻrganib, hayotini yanada farovon qilishga harakat qilinayotgani, har bir fuqaroga davlat organlariga murojaat qilib, muammolarini aytishiga imkon berilayotganidan koʻnglim togʻday yuksalib ketadi. Axir xalqning dardiga, muammolariga quloq solib, amaliy yordamlar berilayotganiga hammamiz, har kuni guvoh boʻlayapmiz.

Mamlakatimiz hayotida yangi sahifa ochib, xalqimizning tilini, dinini, milliy qadriyatlarini qayta tiklagan mustaqillik yillaridagi faoliyatim uchun 1992-yilda "Mustaqillikning bir yilligi” koʻkrak nishoni bilan, 2000-yilda "Qoraqalpogʻistonda xizmat koʻrsatgan madaniyat xodimi” faxriy unvoni bilan taqdirlandim.

Mana, keksalikka qadam tashlagan boʻlsam ham, hech eʼtiborsiz qolayotganim yoʻq. "Yangiobod” mahalla faoli sifatida hamon safdaman. Ayni kunlarda mustaqilligimizning xalqimiz hayotidagi ahamiyatini yoshlarga, keng  jamoatchilikka yetkazish maqsadida targʻibot tadbirlarda qatnashib, kechagi va bugungi kunimizning farqi haqida, yurtimizda har bir fuqaroning baxtli-saodatli hayot kechirishi uchun yaratilgan sharoitlar haqida gapirmoqdaman, bugungiday hur davrni qadrlashga chaqirmoqdaman.

Hayitgul Yoʻldosheva, xalq taʼlimi faxriysi, Oʻzbekiston xalq oʻqituvchisi:

– Har narsaning farqi taqqoslashda bilinadi.

Oʻqituvchi boʻlib ish boshlagan kezlarim bizning kasbimizga juda past nazar bilan qaralar, oylik maosh ham juda kam edi. Shu boisdan ham mustaqillikning ilk yillarida, undan oldin ham boshqa sohalarga ishga oʻtib ketganlar koʻp boʻldi. Men, maqtanish boʻlmasin-u, oliygohni bitkazib kelganimdan soʻng 30-sonli maktabga ishga  kirgan boʻlsam, shu buyruq bilan  pensiyaga chiqdim.

Mustaqillik yilllarida xalqimiz oʻz-oʻzini tanidi, insoniy qadri  yuksaldi. Mamlakatimiz Birinchi Prezidenti I.Karimov oʻqituvchilik kasbini  yuksaklarga koʻtardi, kelajak avlod tarbiyachisi sifatidagi mavqeini, masʼuliyatini oshirdi. 1-oktyabrni ularning kasb bayrami sifatida umumxalq bayrami, deb eʼlon qildi. Oʻsha vaqtlardagi kasbdoshlarimning qanchalar quvonganini sizlarga tasvirlab berolmayman.

Butun umrimga yorugʻlik, maʼno baxsh etgan bir voqeani aytay. Bu 1998-yilda boʻlgan. Oʻshanda men "Oʻzbekiston xalq oʻqituvchisi” degan yuksak sharafga loyiq koʻrilgan, Toshkentga, mustaqilligimizning 7 yilligi munosabati bilan orden, medallar bilan mukofotlanganlarni taqdirlash marosimiga chaqirilgan edim.

Marosim oʻtkaziladigan saroyga kirib borarkanman, yuragim qattiq hayajonlanganimdan toʻxtab qolayotganday boʻldi.

Xudo rahmatiga olgan boʻlsin, Birinchi Prezidentimiz I.Karimov tantanali marosimni ochiq deb eʼlon qildilar va barchani bayram bilan qutlab, mukofot topshira boshladilar. Eng avvalo bir fermerning ism, familiyasini aytib chaqirdilar. Xuddi  hozirgiday koʻz oʻngimda: gavdali, doʻppi kiygan fermerning mukofotini topshirayotib, yigʻilganlarga:

 – Hammamizni yedirib-ichiradigan,  rizqimizni yaratadigan dehqon. Shuning  uchun mukofot topshirishni shu kishidan  boshlasam, qarshi boʻlmaysizlar, deb  oʻylayman, – dedilar. Hamma u kishining  gapini maʼqullab, qarsak chaldi. Keyin yana zalga murojaat qildilar:

– Bilasizlarmi, biz kim boʻlmaylik, hammamiz ham ustozlar qoʻlidan saboq olganmiz. Ularning taʼlim-tarbiyasi bilan hayotda oʻz oʻrnimizni topamiz. Demak, kelajagimiz ham oʻqituvchilar qoʻlida, – dedilarda mening ism-familiyamni oʻqidilar.

Mustaqillik yillarida nafaqat oʻqituvchilarning, balki, barcha mehnatkashlarning ham mehnati qadrlanmoqda, unumli ishlashlariga sharoit yaratilmoqda, umuman, hayotimiz tubdan oʻzgardi.

Shuning uchun ham butun yurtdoshlarimiz mustaqilligimizning 26 yilligini munosib kutib olishga hozirlik koʻrayapti.

Roziya Durdiyeva, mehnat faxriysi, «Toʻlqin» ovuli:

– Men kolxozchi, turmush oʻrtogʻim oʻqituvchi boʻlib ishlab, 9 nafar farzandni el qatoriga qoʻshdik. Shularning 5 nafari oʻqituvchi, qolganlari ham turli kasb-hunar egalari.

Men ishlagan vaqtlarimda ayollar hatto tugʻruq taʼtilida ham ipak qurti boqib, dalada ishlashga majbur edi, taʼtili tugagach, bolani tashlab, kun boʻyi ishlardi. Eh... u paytlarda paxta degan ekin onadan ham, boladan ham aziz edi.

Hozir ayollarga, bolalarning sogʻlom boʻlib oʻsishi uchun yaratilayotgan sharoitlarning hech bahosi yoʻq. Qadrini soʻz bilan ifodalash qiyin.

Hozir mana, nevara-chevaralar qurshovida oʻtirib, shunday kunlarni eʼzozlang, avaylang, deya uqtiraman barchasiga.

Muhtaram Yurtboshimiz ayniqsa keksalarni eʼzozlashga eʼtibor qaratayotganidan yoshi ulugʻlarning quvonchi cheksiz. Salomatligini tik-lashi, dam olishi uchun yoʻllanmalar berilishi, yoʻl haqining ellik foiz toʻlanishi, pensiyalarning naqd pulda berilishi, har bir hududlarda, mahal-lalarda keksalar uchun madaniy dam olishi uchun mas-kanlar bunyod etilayotgani... bularning sanogʻi koʻp.

Bunday eʼtibor keksalikni ham maroqli bir davrga aylantirayapti, desam mubolagʻa boʻlmas.

Shunday yurt fuqarosi boʻlish ham ulkan baxt.

Nasiba Eshchanova, madaniyat xodimi:

 – Yaqinda internet saytlaridan birida Janubiy Koreyada nochor ahvoldagi keksalarning  kun koʻrishi tobora qiyinlashib borayotgani uchun atay jinoyatlar sodir etib, qamoqqa tushishga harakat qilishayotgani haqida oʻqib, qalbim larzaga keldi. Mamlakatda qamoqxonalarda saqlanayotgan jami mahbuslarning  10 foizdan ziyodini  60 yoshdan oshgan kishilar tashkil etarkan. Qamoqxonada ular boshpana va yegulik bilan taʼminlanadi-da. Naqadar ayanchli-a?

Shularni oʻylarkanman, keksalarni  oilasi-yu butun davlatimiz ardogʻida tutayotgan yurtimiz uchun har qancha mehnat qilsak arziydi, degan oʻyga bordim.

Ayni kunlarda butun jamoamiz bilan mustaqilligimizning 26 yilligini munosib nishonlash uchun tumanimiz xalqiga istiqlolning ahamiyatini, qadrini ifoda eta oladigan teatrlashtirilgan bayram tomoshasi tayyorlayapmiz.

Tomoshamizdan mustaqilligimizni ulugʻlovchi kuy-qoʻshiqlar, xalq ogʻzaki ijodi namunalari munosib oʻrin olgan.

Bizning yurtimiz chindan-da jannatmakon yurt. Ilohim, koʻz tegmasin. Biz sanʼatkorlar doimo eldoshlarimiz xizmatida boʻlaylik!

Suhbatdosh Oygul RAJABOVA.