BUYuK INSONNI XOTIRLAB

Inson oʻzi uchun eng aziz narsasini yoʻqotsa, oʻzini qoʻygani joy topolmaydi, hayot ham maʼnosi yoʻqday tuyuladi, yurishturishida, qilayotgan ishida unum boʻlmaydi.

Prezidentimiz I.A.Karimov betobligini eshitganimizda koʻpchilik shu ahvolga tushdi: hamma duoda, hamma iltijo qilgan, butun mamlakat Yurtboshimiz sogʻligini tilagan edi.

Afsus, oʻlim haq, Allohning irodasi shu ekan, taqdir bizni buyuk insondan, oʻzbekni "oʻziga bek” qilgan, millatni dunyoga  tanitgan, yurtini obod, xalqini farovon qila olgan, hammamizga ota boʻlib, boshimizni silagan Yurtboshimiz I.Karimovdan judo qildi.

Motam kunlarida butun dunyo ahli oʻzbek xalqi, Oʻzbekistonda yashagan har bir fuqaro oʻz Yurtboshisini qanday sevishiga, unga qanday mehr qoʻyganligiga guvoh boʻldi.

I.A.Karimov 1990-yil 24-martda Oʻzbekiston Respublikasi Oliy Soveti sessiyasida Oʻzbekiston Prezidenti qilib saylangan edi. Sobiq ittifoq davrida respublikalar orasida birinchilardan boʻlib Prezidentlik boshqaruvini joriy qilgan jurʼatli va dadil inson, bilimdon va qoʻrqmas rahbar edilar.

... Oʻshanda men sobiq ittifoq xalq deputati qilib saylangan  edim, yosh va tajribasizman, boshqaruv tizimiga unchalik tushunmasdim. Lekin bir haqiqatni juda yaxshi bilardim: I.Karimov Oʻzbekistonning birinchi rahbari boʻlib saylanganida unga qoldirilgan meros juda ayanchli edi: iqtisod izdan chiqqan, zavod-fabrikalar ishlamaydi, oʻlkada paxta yakkahokimligi hukm surar, odamlar qashshoq va tushkun, koʻpchilik ertangi kuniga ishonmas, ularni ruhlantirib, oldinga yetaklovchi siyosiy kuch ham yoʻq – "gʻoyaviy boʻshliq” hukmron edi. "Biz eskicha yashayolmaymiz, bunday yashashga zamonning oʻzi yoʻl qoʻymaydi”, - degan I.Karimov dadil va qoʻrqmasdan ish boshladi, xalqini, hatto dunyo siyosatdonlarini ham uzoqni koʻzlab, xalq manfaatlarini himoya qilib tuzilgan rejasiga ishontira bildi va orqasidan ergashtira oldi.

Uning birinchi qilgan ishi "paxta ishi” deb atalgan, minglab oʻzbek oilalari va millatning yetakchi kuchlari jabrlangan va mehnatkash halq peshonasiga bosilgan "qora tamgʻa”ni olib tashlash boʻldi. U bu haqda biz - oʻsha paytdagi oʻzbekistonlik SSSR xalq deputatlarini yigʻib, yoʻl-yoʻriq koʻrsatdilar.

Fargʻona, Parkent, Boʻka, Toshkent, Andijon voqealarida Yurtboshimiz oʻz xalqining tinch yashashi uchun qoʻlidan kelgan hamma ishni qildi: halok boʻlganlarning oilalarini qoʻllab-quvvatladi, bilib-bilmay yovuz kuchlarga qoʻshilib qolgan vatandoshlarimizni bagʻrikenglik bilan kechirdi, ularga oʻz elida va bolalari bagʻrida yashashlari uchun yana imkon berdi. Shu bilan birga mintaqada tinchlikni saqlash uchun dunyo minbarlaridan bong urdi, qoʻshni davlat rahbarlarini hamjihat va doʻst boʻlib yashashga chorladi, fuqarolar urushi va xunrezliklarning oldini ola oldi. Oʻz xalqining kelajagini koʻra olgan rahbar sifatida taraqqiyotning "Oʻzbek modeli” deb atalgan va bugun butun dunyo tan olgan yoʻlga xalqini boshlar ekan, doim oddiy xalq bilan birga boʻlishga  harakat qildi, xalqni ertangi kun uchun mehnat qilishga undadi, oʻz kelajagiga ishontira oldi. Gʻalla mustaqilligi uchun kurashdi. Xalqimiz kelajagi uchun qilingan ezgu ishlar - sanab ado boʻlmaydigan yurtimizdagi oʻsish-oʻzgarishlar, jamiki ezguliklar bevosita Yurtboshimizning saʼy-harakatlari natijasi ekanligini har birimiz yaxshi bilamiz, bu islohotlarda oʻzimiz ham ruhlanib ishtirok etganmiz.

Xalqimiz yurtini obod, turmushini farovon qilgan insonning xotirasini hech qachon unutmaydi. U boshlab bergan yoʻldan hech qachon adashmaydi. Buyuk inson boshlab bergan ezguliklar avlodlar orqali davom etaveradi.

Sanobar XOʻJAMURODOVA,

40-sonli maktab direktori, xalq deputatlari tuman Kengashi deputati.

(Foto - http://uza.uz)