Jayxun ilhomlari

AYoL VASFI

Dilxush oʻtayotgan ushbu damlarda,

Qiziydi siz haqda suhbat tobora.

Bu yerda boʻlmagan kimdir qaydadir,

Sizga sovgʻa tanlash bilan ovora.

 

Koʻngildagi sirdan Yaratgan ogoh,

Shirin soʻzingizga kimdir jon tikkan.

Chunki koʻngillarni zabt etgan nigoh,

Har dilga umidlar urugʻin ekkan.

 

Sizmisol xilqatni topmoq ilojsiz,

Mulki borliq ichra kezib to abad.

Shu sabab oshiqlar boshida tojsiz,

Shu sabab gullar ham qiladi hasad.

 

Siz borsiz – yasharib boradi olam.

Borliq hadya etar inʼomlarini.

Hatto ibrat oling deya tabiat,

Koʻrsatar sadoqat ahkomlarini:

 

– Vafo degan tuygʻu boʻlsin mustahkam,

Har bir oriyatli er yuragida –

deganday milliard yil aylanar Oy ham,

Ona-Yerimizning tevaragida.

 

Shoir zoti borki sarf qilgan umrin,

Shaʼningizga sheʼrlar ayta va ayta.

Sizning borligingiz uchun arziydi,

Kelmoqqa dunyoga qayta va qayta!

Ahmad NAFASOV,

«Jayxun ilhomlari» NNT raisi.

 

SOGʻINCh

(Onam xotirasiga)

Bahor kelsa huzurimizga,

Shoshar edim boladay boʻlib.

Joʻshar edi qalbimda hislar,

Ikki yuzim loladay boʻlib.

Chopar edim, chopaverardim,

Qoʻllarimda bir juft atirgul.

Hozir esa dunyoni gulga

Toʻldirmoqqa tayyorman butkul.

“Bolam!” degan bir ogʻiz soʻzga,

Alishaman borliq-olamni.

Bugun oʻzim onaman, lekin

Sogʻinaman mushfiq onamni.

Menga meros halolligingiz,

Toʻgʻrisoʻz-u soddaliklar ham.

Siz ketdingiz foniy dunyodan,

Tugaganday bolaliklar ham.

Yana bahor kelmoqda, ona,

Yana sizni eslayveraman.

Qoʻllarimda sizga hadyalar,

Diydoringiz istayveraman.

Bahor keldi, biroq siz yoʻqsiz,

Tasallisiz gʻarib qoldim men.

Onasi bor qarimas emish,

Bir bahorda qarib qoldim men.

Xayolimda olis xotira –

Tanish yoʻldan ketayapman jim...

Ota uyda siz yoʻqsiz endi,

Yurakkinam yigʻlaydi sim-sim.

Onaginam, mehribonginam,

Qayta-qayta eslayveraman.

“Aro yoʻlda qolgan bolam,” – deb,

Quchganingiz qoʻmsayveraman.

Necha kunki bormaganimni,

Kunlarimni adashmasdingiz.

Men doimo “adashar” edim.

Yolgʻonimga aldanmasdingiz,

Yana bahor yurtni bezadi,

Yana qushlar kelmoqda qaytib,

Yuragimda armon yigʻlaydi

Endi diydor kelmaydi qaytib.

Guloyim BEGJONOVA.

 

BAHOP TAShPIFI

Gulbahor keldi yana,

Ayozning dilin gʻashlab.

Yashillandi qir-dala,

Vatanga koʻrk bagʻishlab.

Baland uchgan turnalar,

“Quv-quv”lashib sayraydi.

Muzlab yotgan arnalar

Shovullashib yayraydi.

Yeroʻchoqlar qurilib,

Doshqozonlar joylandi.

Momolar yeng shimirib,

Sumalakka shaylandi.

Yurtimning har goʻshasi,

Oldi bayram tusini.

Dilda mehnat nashʼasi,

Koʻz-koʻzladi oʻzini!

Sayyora XOLBOYeVA, Amudaryo melioratsiya va suv xoʻjaligi kasb-hunar kolleji oʻquvchisi.

 

ZULFIYaXONIMGA

Vafo-yu sadoqat malikasisiz,

Sizdan oʻrnak olgay har bir ayol-qiz.

Ortingizda qolgan nurli, oʻchmas iz,

Men ham izingizdan boray izma-iz.

Qalbimda joʻsh urar nurli bir tugʻyon,

Ey doʻstim, qalbingning oynasiga boq!

Buyuk shoiramiz yashaydi uygʻoq,

Mehr-u muhabbatdan bergancha saboq.

Yuraklar toʻrida ismingiz mangu,

Dillarga sochasiz nurlarni, ezgu.

Nazmiy osmon aro joʻshqin qasida –

Abadiy porlaydi yulduz – Zulfiya!

Aziza OʻPOZBOYeVA, 32-sonli

maktab oʻquvchisi.

 

AYoLLAPGA BAYPAM HAZILI

“Quyosh kulib boqqan kun,

Bahor tanga yoqqan kun”,

Choʻntaklarim boʻshatgan,

Xarajatlar «chaqqan» kun.

Sakkizinchi mart bu kun.

Yigitlarga dard bu kun.

Choʻntaklarda aqcha yoʻq,

Plastik ham boʻshagan.

Yigitlar yerga qarab,

Boshlarini qashlagan.

Kiyim yuvib, dazmollash,

Hamma joyni tozalash,

Ovqat vaqti boʻlibdi,

Hali qancha ish qalash.

Sigir sogʻib, non yopish,

Oʻchoqqa oʻtin yoqish,

Oʻylaydi er bechora:

“Mumkinmasmikan qochish?”

Ayol dashnom beradi,

Er ham bazoʻr kuladi.

Koʻnglidan oʻtganini,

Faqat oʻzi biladi.

Ovqat tagiga olgan,

Choy ham qaynab, toʻkilgan.

Chala yuvgan kiyimlar,

Panglari soʻlib qolgan.

Aylanmaydi soʻzga til:

«Erkak zotin hurmat qil,

Erkak uyda bosh boʻlsa,

Oilang baxtidir shul».

Bugun sizlarga atab,

Bayram bilan tabriklab,

Yozdi kichik bir hazil,

Hurmati bisyor Odil.

Adilboy AMETOV, 27-sonli maktab oʻqituvchisi.

 

ONAMGA

Mehribon onajonim,

Bayramingiz muborak!

Eʼzozlab bugun sizni,

Aytayin sheʼriy tilak.

Qaygʻurasiz biz uchun,

Yonib-kuyib yashaysiz.

Tinim bilmay tun-u kun,

Baxtimizni oʻylaysiz.

Mehribon onajonim,

Taʼzim qilaman sizga.

Tilagim shu, sogʻ boʻling,

Kiringiz albat yuzga.

Sevinch Toʻliboyeva, 2-sonli maktab oʻquvchisi.

 

QIZLAP

Uyni ozoda tutmoq,

Shirin taom pishirmoq,

Ish buyursa, “xoʻp”, demoq,

Yarashadi qizlarga.

 

Qizlar, qizlar, jon qizlar!

Goʻzallikka boy qizlar.

Gap yoʻq ular ishiga,

Oʻzbegim qizlariga.

Sabohat Bozorboyeva, 14-sonli maktabning 6-sinf oʻquvchisi.

 

VOLIDA

Poyiga arziydi gullar toʻshasang,

Asli jannat ular poyida, axir.

Siringni aytsang ham sira sotmagan,

Eng yaqin doʻsting ham volidang, axir.

 

Sening uchun umrini baxshida etgan,

Kerak boʻlsa kechgan shirin jonidan.

Tunni-tongga ulab, ertaklar bitgan,

Jondan kechmoqqa ham tayyor, volidang.

 

Ona mehri – daryo, chashmasi- zilol,

Sen shu chashmadan suv ichgan nihol.

Yuragida qancha dard-alam boʻlsa,

Shuncha azoblarga chidagan ayol!

Husnora JALGʻAShOVA, 40-maktabning 8-sinf oʻquvchisi.