Jayxun ilhomlari

USTOZLARGA HAZIL

Oq-qorani tanish-chun, kelganimda maktabga,

– Familiyang kim? – deya, meni solishda gapga.

Hayronligim oshgancha, men yelkamni qisaman,

Familiyam va ismimni oʻrgatishdi bir hafta.

Harflarni bilolmay, oʻzim jigʻibiyronman,

Oʻttiz-qirq yil ishlagan ustozga men hayronman.

Shuncha ishlab, harflarni bizlardan soʻrab oldi,

Ustozga harflarni oʻrgatdik. Yaxshi boʻldi!

Hatto barmoqlarini sanashni bilmas ekan,

– Bu necha? – deya bizdan sanashni bilib oldi.

Nazoratchi amaki bizlardan soʻrab qoldi,

Toʻgʻrisini aytgandik, u kishi hayron boʻldi:

“– Nahotki ustozlaring sanashni bilmasa-ya,

Sizlarga harf oʻrgatib, oʻz ishin qilmasa-ya”.

Ajablanib, amaki lablarini tishladi,

Atigi bir tuki yoʻq, boshini xoʻp qashladi.

Nazoratchi amaki hamon hayron yuribdi,

Ustozni “yuqori”ga aytsammi, deb turibdi.

Bu aslida ustozning, uslubidir oʻzgacha,

Qancha shogird chiqazgan, ustoz axir bizgacha.

Adil AMETOV, 27-maktab oʻqituvchisi.

 

Ogoh boʻl birodar, ogoh boʻl!

Onangning koʻksiga xanjar qadading,

Otangning boʻyniga sirtmoq bogʻlading,

Qarindoshlar boshini xam aylading,

Yosh boshingdan nelar qilib qoʻyding sen?

Vataningga xiyonatkor boʻlding sen...

Onajoning kelin olsam, degandi,

Sandiq toʻla seplarini yiqqandi,

Nabiralar katta qilsam, degandi.

Onang orzularin armon etdingmi?

Qon yigʻlatib, dilin vayron etdingmi?

Bir xatoing umringga ketar endi,

Avlodlaring bariga isnod endi,

Tugʻilmayin xazon boʻlsang boʻlardi.

Sen tiriksan, kuydi onangning joni,

Peshonangga tamgʻa «Vatan xoini».

Oʻz joningga oʻzing jabr qilding-ku,

Kelajaging oʻzing barbod qilding-ku,

Yuzing shuvut, gunohlarga botding-ku,

Oʻlsang, qabul qilarmi, ona tuproq,

Manqurtga aylangan ey telba, gumroh?

Ey doʻst, koʻzingni och, loqayd boʻlmagin,

Gʻanimlar toʻriga tushib qolmagin,

Vatansiz xorlikda xazon boʻlmagin,

Vatanni asragin koʻz qarogʻingda,

Bir siqim tuprogʻin joyla joningga.

Ogoh boʻling doʻstlar, ogoh boʻlingiz,

Qanday yashab boʻlar axir Vatansiz!

Jumagul YuNUSOVA.

 

Tengdoshlarimga

Maktabing qadrdon maskan,

Oʻqi, oʻrgan, qil ijod.

Aql-u mehnating bilan,

Yurtingni qilgin obod.

Koʻplab kitoblar oʻqi,

Ijod qil, sheʼrlar toʻqi.

Albat, boʻlgin bilimdon,

Seni tan olsin jahon.

Yurtga boʻlgin sen madad,

Xalqqa munosib farzand.

Yurtimizning ertasi,

Sen kelajak egasi.

Iroda BEKIMBETOva,

30-maktab oʻquvchisi.

 

Ona yurtim qomusi

Vatanim Oʻzbekiston,

Chamanzor, bogʻ-u boʻston.

Adolatli Qomusim,

Yaratgan ulugʻ imkon.

Vatanni sevmoq – imon,

Ham faxrimiz, burchimiz.

Toki bor tanlarda jon,

Baxsh etgaymiz kuchimiz.

Qomusimiz posbondir,

Baxt-u iqbolimizga.

Dilda Oʻzbekistondir,

Fidokor yoʻlimizda.

Har moddada ona Yurt

Istiqboli mujassam.

Har satrida xalqimning

Orzulari boʻlgan jam.

Shunday Yurt farzandiman,

Yayrab bilim olaman.

Istiqlol dilbandiman

Erkdan quvvat olaman.

Sevinchoy JUMABOYeVA, 40-sonli maktab oʻquvchisi.

 

Mehri baland ustozim!

Kun kelib, qalamim sinib ketganda,

Yigʻidan koʻzlarim tinib ketganda,

Hayot doʻstlarimni dushman etganda,

Dardingni yut, degan ustozim erur.

Zafar choʻqqisiga yetganimda ham,

Qush boʻlib osmonda uchganimda ham,

Yana zaminimga tushganimda ham,

Qaddingni tut, degan ustozim erur!

Adashib, ozorlar yutganimda ham,

Tazzaru etagin tutganimda ham,

Bandadan muruvvat kutganimda ham,

Sabrni oʻrgatgan ustozim erur!

Tuningning chirogʻi toʻsilgan kuni,

Doʻsting ham, yoring ham qilganida noz,

Boshingni egmasdan eslagin shuni –

Uchsang, qanotman, deb turadi ustoz!

Yulduz SAFARBOYeVA.

 

GUL TIKANI

Gullar koʻpdir, gullar sarasin,

Ekmay turib, bilmas ekansan.

Hidi seni mast qilgandan soʻng,

Tikanlarin sezmas ekansan.

Mehr berib, parvarish qilsang,

Gʻunchalari ilhom beradi.

Chiroyidan koʻzlaring quvnab,

Eng goʻzal his – tugʻyon beradi.

Gul oʻstirdi bogʻbon bogʻida,

Mehr ila parvarish etdi.

Ammo gullar ochilgan chogʻda,

Tikanlarin misli nish etdi.

Shilib ketdi bogʻbon qoʻlini,

Quvonch bilan silagan paytda.

Iforidan mast boʻlgan dilni –

Bogʻbonini solib hayratga.

Shukurullo YuSUPOV,

“Gulzor” mahallasi.

 

Sheʼrimga

Tunlarim tonglarga ulanib ketdi,

Sendan kecholmasam, ne qilay aytgin?

Tark etmagin hech, jonimda yasha,

Olislarda boʻlsang ham yonimga qaytgin.

Sheʼrim, sen goʻyoki oʻtli muhabbat,

Yozgim kelaverar, yozganim sayin.

Qogʻozga toʻkmasang yurak toʻla dard,

Dilni anglamoqlik shunchalar qiyin.

Sen shunday beozor, nurli bir tuygʻu,

Kelganing dilimda berar sado, sas.

Vujudimda yaralding, yoʻqdir hech qaygʻu,

Seni yuraklarga koʻchirolsam bas.

Koʻpdir bu dunyoda bevafo, beor,

Balki eng yaqin doʻst, balki sevgan yor.

Sen yasharsan qalbda mangu tanho yor,

Sheʼrim, oʻzingdadir sadoqat, vafo.

Men tirik ekanman, oʻzing ham borsan,

Yuragimning kuyi, qalbdagi torsan.

Qachon yaralasan, qishdami, kuzda,

Men uchun hamisha goʻzal bahorsan.

Aziza OʻROZBOYeVA, 32-maktab oʻquvchisi.

 

SIZ KULSANGIZ

Siz kulsangiz, koʻngil quvnaydi,

Dard nima-yu gʻam ne, bilmaydi.

Siz kulsangiz, ey, onaginam,

Yuragimda mehr gullaydi.

Oq-qoraning farqini bilib,

Men baxtliman shu kunga kelib.

Onajonim, siz mehribonim,

Yuringiz sogʻ, yuzlarga kirib.

Dadajonim koʻzlarida – siz,

Mehr balqqan yuzlarida – siz.

Tunda chiqqan oy shuʼlasida,

Mening baxtim yoʻllarida – siz.

Xafa qilmay, koʻnglingiz olay,

Izlaringiz gullarga oʻray.

Ranjisangiz, dardim osmondir,

Siz kulsangiz, orzuim talay!

Tongim zavqli, sokin tunlarim,

Siz-la yorugʻ shodon kunlarim.

Onaginam, siz tanhoginam,

Siz kulsangiz, jannat yoʻllarim.

Siz kulsangiz, yurakda quvonch,

Kelajakka ortadi ishonch.

Minnatdorman onajon sizdan,

Mehr gulin sochay boshizdan!

Dildora RAJABOVA,

“Doʻstlik” mahallasi.

 

Baxtimiz qomusi

Farovonlik oftobi,

Baxtimizning qomusi.

Konstitutsiyadir bu –

Vatanimiz nomusi.

Baxt porlaydi soʻzingda,

Qonunlarning kitobi.

Baxt kaliti oʻzingda,

Boʻl ezgulik xitobi.

Bizga saodat berding,

Yaratding buyuk imkon.

Sen tufayli xalqimning

Baxtini koʻrdi jahon!

Iroda Yerdosheva,

38-maktab oʻquvchisi.

 

Ustozimga

Mehringiz ayamay bilim berasiz,

Onamdek begʻubor, munis ustozim.

Bizni deb tinmasdan mehnat qilasiz,

Ustozim, qilaman sizga ming taʼzim.

Hayotda toʻgʻri yoʻl sari undaysiz,

Quyosh kabi yorugʻ, iliq qalbingiz.

Porloq kelajak-chun harakat qilib,

Charchash-u oromni hecham bilmaysiz.

Buning-chun ustozim ming-ming tashakkur,

Iliq soʻzlaringiz bizga daldadur.

Sizdan minnatdormiz, doim bir umr,

Gar ranjitgan boʻlsak, ming bora uzr.

Sizdek boʻlish orzuim ham maqsadim,

Sizga doim havas ila qarayman.

Shuning uchun ustozlikni tanladim,

Doim omon boʻling, aziz muallim.

Shahlo QUROLOVA, 62-maktab oʻquvchisi.

 

Bayrogʻim

Bayrogʻim – buyuk qadrim,

Hilpira yuksaklarda.

Gʻururimsan va baxtim –

Ishonchsan yuraklarda.

Oppoq rang – begʻuborlik,

Yashili – bu tabiat.

Qizil rang qahramonlik –

Tanimdagi kuch-quvvat.

Mustaqillik nafasin,

Ufurar hilpirashing.

Gʻurur toʻla qalblarda,

Imon-u eʼtiqodim.

Senga boqib dil yayrar,

Xotirjamdir koʻngillar.

Vatan uzra hilpirab,

Turavergin asrlar.

Zuhra AHMEDOVA.