NOMI BARHAYoT YIGIT

Har bir insonning taqdiri koʻp jihatdan u tugʻilib oʻsgan muhitga bogʻliq boʻladi. Oʻzining qalb qoʻrini, kuch-quvvati va bilimini ixlos qoʻygan sohasiga sarflagan, tanlagan kasbini ulugʻlagan inson hech kam boʻlmaydi.

Toʻlqin ovulining ajoyib farzandi, kamtarin inson Omon Avazboyev shundaylarning biri edi. U 1971-yil 8-oktyabrda tugʻilgan, 28-maktabni 1988-yil aʼlo baholarga tugatib, Toshkent Arxitektura qurilish institutiga oʻqishga kirib, 1993-yil shu institutni muvaffaqiyatli tamomlab, sanoat va fuqaro qurilishi muhandisi mutaxassisligiga ega boʻlgan. U maktabda, oliygohda taʼlim olish jarayonida aqlli, ziyrak, bilimga chanqoq, tashabbuskor edi. Ustozlari, doʻstlari va boshqalarga hurmat bilan qaraydigan, qalbi pok inson edi.

Omon Avazboyevning orzusi harbiy boʻlish edi, harbiycha kiyinishni juda yaxshi koʻrardi. Mana shu orzusi yoʻlida 2004-yilgacha Nukus shahridagi harbiy qismlarda mehnat qildi.

2004-yildan 2011-yilgacha tuman Mudofaa ishlari boʻlimining boshligʻi boʻlib ishladi. 2011-yildan 2012-yilgacha Samarqand viloyati Narpay tumani Mudofaa boʻlimi boshligʻi vazifasida ishladi. Shuningdek, 2003-yilda leytenant, 2005-yilda katta leytenant, 2007-yilda kapitan, 2012-yilda mayor harbiy unvonlarini olishga erishdi. Omon Avazboyev yana Oʻzbekiston Respublikasi Prezidentining 2011-yil 31-oktyabrdagi Farmoniga binoan taʼsis etilgan “Oʻzbekiston Respublikasi Qurolli kuchlariga 20-yil” esdalik nishoni bilan taqdirlangan edi.

Oʻz Vatanining mudofaa qudrati yuksalishi yoʻlida fidoyi mehnat qilgan yosh harbiy yigitning hali rejalari koʻp edi. Biroq 2014-yil 5-fevral kuni u bu yorugʻ olamni barvaqt tark etdi.

– Men doim Omonning yutuqlaridan quvonib, mening oʻquvchim, deb faxrlanib yurardim. U oʻqigan maktabini, ustozlarini, sinfdoshlarini juda qadrlar edi, – deya eslaydi unga taʼlim bergan oʻqituvchilardan biri Xadicha Ahmedova.

Ha, Omon Avazboyev chin maʼnoda shu yurtning fidoyi oʻgʻloni edi. Undan endi mana shunday yorqin xotiralar, 4 nafar bir-biridan odobli, intiluvchan oʻgʻil-qizlar – umrining davomchilari qoldi. Shohista, Jahongir, Komila, Hilola... Ularning orzulari hayotda yaxshi insonlar boʻlib yetishib, bevaqt olamdan oʻtgan otasi ruhini shod etish. Jahongir otasi kasbining davomchisi boʻlishni oʻz oldiga maqsad qilib qoʻygan.

Yurtimizda 14-yanvar – Vatan himoyachilari kunini qizgʻin nishonlashga hozirlik koʻrilayotgan shu qutlugʻ kunlarda Vatan himoyasiga xizmat qilishni oʻzining farzandlik burchi deb bilib, shu kasbda sadoqat bilan mehnat qilgan Omon Avazboyevni ham esga olishni oʻzimning burchim, deb hisobladim. Uning nomi mangu barhayotdir.

Hayitgul ALLAKOVA,

taʼlim faxriysi.